જરૂરી નથી કે બધા ને બધું આવડે, મોટી મોટી હસ્તીઓ ને પણ ક્યાં કઇ આવડતું હતું, નથી આવડતું એમ વિચારી બેસી રેવા કરતાં જે નથી આવડતું એના માટે એક પ્રયત્ન તો બને જ છે.... પ્રયત્ન કરીને હાર માનવી સારી સાવ નવરાં બેસવા કરતાં......
Saturday, April 17, 2021
Tuesday, March 2, 2021
માનવી ની ભવાઈ 1993 Film review - પન્નાલાલ પટેલ
પન્નાલાલ પટેલ દ્વારા લખાયેલ એક અદભુત નવલકથામાંથી બનાવેલ આ ફિલ્મ જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ જવાય.
શરૂઆત ની 1 કલાક અને 30 મિનિટ માં પ્રેમ, દ્વેશ - ઈર્ષા, જૂની ધબ અને રીતભાત દેખાડવા માં આવે છે જેમાં અનેક ના જીવન બરબાદ થેયેલા દેખાય આવે છે
કાળું અને રાજુ નાનપણમાં જ સગાઇ ના બંધનમાં બંધાયને પ્રેમ ના રૂડા સપના જોવા લાગે છે, આખરે જ્યાં પ્રેમ ત્યાં ઈર્ષા અને દ્વેષ તો જોવા મળે જ અને આમ આ બન્ને પ્રેમી બાળ ને વિખુટા પાડી અલગ અલગ પાત્ર સાથે બાંધવામાં આવે છે
બન્ને બાળકો મોટા થાય છે અને પોતાના લગ્ન જીવન નો અલગ અલગ પાત્ર સાથે આરંભ કરે છે રાજુ પોતાના નવા પાત્ર નો સ્વીકાર કરે છે પણ તેની જ સામે તેની નંણદનો વાર એટલે કે કાળું તેને પત્ની નો સ્વીકાર કરી શકતો નથી ધીરેધીરે જીવન ગાડીયે ચડે જ છે કે ત્યાં તો 56 ઓ કાલ આવી પોહોંચે છે અને બધા જ ગામ વાસીઓનુ જીવતર નષ્ટ થઈ જાય છે
ઘરમાં અન્ન નો એક દાણો જોવા ન મળે એવી સ્થિતિ માં લોકો ને જીવવાની ફરજ પડી પણ સવાલ એ હતો કે અનાજ વગર કેમ નુ જીવાય.
ભૂખ તો ભારે ભૂંડી ઈ આ 56 નિયા કાલે દેખાડ્યું. ઢોર - ઢાખર ની લૂંટ થવા લાગી અને ઢોર ને જ પોતાનો ખોરાક સમજી માનવી ખાવા લાગ્યો. ગામમાં લૂંટ થઈ અને ભેંશો ની ચોરી થઈ એક આખુ ટોળું ગીઘ ની જેમ ભેંશ ને નોચવા લાગ્યું અને ખાવા લાગ્યું
એક માં જેને આપડે જન્મદાતા, જીવન ઘડનારી કહીયે છીયે એ પોતાના નવજાત બાળક ને પેટ ફાડી ખાતી હતી આનાથી વધારે ભયકંર તો બીજું શું હોય....!
અન્નના ફાફા પડ્યા અને માનવી માનવી નો વેરી બન્યો, પણ આમાં માનવીનોય શું વાંક..... ભૂખ ક્યાં કોઈ દી કોઈની ભલી થઈ છે તે આજે થવાની હતી.
ધરતી ફાટી, વૃક્ષો સુકાણા, સ્ત્રીઓ નો ભોગ લેવાનો, માં ડાકણ બની, માનવી માનવી નો વેરી થયો આનાથી વધારે આફત વળી બીજી તો કઇ હોય....???
આખરે અને અંતે વરસાદ આવ્યો પણ, પણ શું જે જોયું એ ભુલાય ખરું?
Friday, January 29, 2021
"Periods problems"
Thursday, December 10, 2020
હુ અને અંગ્રેજીભવનનો મારો અનુભવ
હું અને મારો અનુભવ
મારી જિંદગી નો એક નવો અનુભવ શરુ થયો હતો 2018 માં. એક એવી દુનિયા માં મેં પગ મુક્યો જ્યાં જીવન જીવવાની એક અલગ જ મજા હતી. મારાં શરૂઆતનાં દિવસો તો એ જગ્યા ને ઓળખવા માં અને જાણવામાં જ ગઈ. શું શીખવું અને શું નાં શીખવું એ જ ખબર નાં પડે. અઘરું પણ લાગે અને જાણવાની ઈચ્છા પણ થાય.
2018 માં મોબાઈલ મારી જિંદગી માં નવી જ રીતે સામે આવ્યો. મારાં માટે મોબાઈલ એક મનોરંજન ની વસ્તુ હતી. એ જ મનોરંજનની વસ્તુ ક્યારે જીવનનો એક અગત્યનો ભાગ બની ગઈ ખબર જ નાં રહી. 2018 થી લય ને અત્યાર સુધી મોબાઈલ મારી જિંદગી માં મનોરંજન કરતાં વધારે ભણવાનું સાધન વધારે બની ગયું છે.
અંગ્રેજીભવન માં મેં મારી જિંદગી ની શરૂઆત કરી ત્યારે એમ થયું કે એક નવી જિંદગી મળી ગઈ અહીંયા હું મારી એક અસ્તવ્યસ્ત જિંદગી ને એક નવી રીતે જીવવાની શરૂઆત કરીશ. બોવ બધી ઉમ્મીદ અને સામે એટલું જ સંઘર્ષ.
અંગ્રેજીભાન નાં સર જેટલાં સરળ એટલા જ વધારે મહેનતુ હતાં. તેમની કામ કરવાની રીત જાણે એક અદભુત છટા હોય. જેવા મેં એ સર ને જોયા અને તરત જ મારી અંદર એમના જેવી પર્સોનાલીટી વિકસાવવાની તીવ્ર ઈચ્છા જાગૃત થાય. અંગ્રેજીભવન માં ભણવું જેટલું આસાન લાગ્યું એટલું આસાન હતું નહીં. જેમાં જેમાં દિવસો ગયા એમ એમ કામ નું વજન માથે ચડતું ગયું. સમયસર કામ કરાવવું એ સર નો નિયમ હતો. પણ આતો વિદ્યાર્થી જીવન, સમયસર કામ કરવું એતો જાણે કાંટા ની જેવું વાગતું હોય એવુ છે.
મારાં એ 2 વર્ષ એટલા અદભુત રહ્યા કે ન પૂછો વાત. નાસ્તો કરતી વખતે મંડળી જમવાની ને એક બીજા નાં ભીજનનો લાભ લેવો એ જીવનનો એક યાદગાર પ્રસંગ છે.
નવરાશ નાં સમયમાં બાકડા પાસે બેસી ને અવનવી વાતો કરવી અને કેટલીય ગપશપ કરવી. ભવન પાછળ એક સરસમજાનું તળાવ અને ત્યાં જઈને કુદરતી વાર્તાવરણમાં ફોટા પાડવા. અંગ્રેજીભવન એક એવી જગ્યા છે જેને હું ક્યારેય નહીં ભૂલી શકું.

